WE ZIJN ER KLAAR VOOR!

Zo, alle formulieren zijn ingevuld, we hebben volgende week woensdag de afspraak bij de Amerikaanse Ambassade ('s morgens om 7.00 uur) en het belangrijkste; aanstaande maandag is de overdracht van de jongens en het meiske. Dat lees je goed ja, het meiske.. We reizen namelijk met z'n drieen en komen met z'n zessen terug.

Ik heb inmiddels de kleding en speelgoed en zo in twee koffers gepropt, nu de rest wat er om heen staat nog.. Natuurlijk neem je altijd te veel mee, maar ja de twijfel is altijd groot.. Bijvoorbeeld past Schnaider wel daadwerkelijk in maatje 92 of zou dat al te klein zijn? Mwaaah, dan toch ook maar wat in maat 98 meenemen. En zo gaat dat verder. Dan nog twee pakken luiers mee, schoonmaakdoekjes enzovoort..

Dan mogen we nog twee keer 18 kilogram handbagage meenemen. Aangezien ik hier nog ongeveer 25 paar crocs heb staan, en badhanddoeken, kleding en speelgoed voor Bresma die ook nog mee moeten.. En niet te vergeten.. de cadeautjes voor de kinderen van andere wachtende ouders.. ahum.. we mogen wel twee keer heen en weer...

Maar verder gaat alles goed.. heb alleen "the gitters", maar manlief is geheel de rust zelve dus "het komt wel goed schatje.."

MANNEN.. WE KOMEN!!!!!!!!!!!!!

Vanmiddag hebben we de reis van ons leven geboekt..

Om drie uur vlug Gosse opgepikt en snel naar Heerenveen gereden. We moesten onze tickets voor 16.00 uur bevestigen, anders verviel de optie, dus zodoende..

Jeetje.. we gaan!! En we hebben er heel veel zin in (zelfs ik met mijn vliegangst..).

We vertrekken zaterdag 12 december, keren terug op 18 december en komen dan zaterdag 19 december 's middags 14.00 uur aan op Schiphol.

De jongens moesten eens weten wat hun allemaal boven het hoofd hangt..

Morgen mijn laatste werkdag. Toch een raar gevoel hoor, dat ik straks een hele tijd niet hoef te werken.. Gosse heeft straks ook lekker een behoorlijk aantal weken vrij.

Op dit moment zijn we nog de hotels aan het boeken (1 overnachting in Miami) en het verblijf in Haiti. En dan de afspraak voor de Amerikaanse Ambassade aanvragen, de ESTA-formulieren invullen enz. Het is een hele wirwar van dingen die geregeld moeten worden, maar gelukkig wijst het zich allemaal vanzelf (althans dat denken we..).

PASPOORTEN....

We hebben het gaspedaal opnieuw ingedrukt; DE PASPOORTEN ZIJN BINNEN!!!

Afgelopen maandag al geprint! Ze zullen de komende week in de Domicaanse Republiek aankomen voor de visums. Valt er toch weer een "last" van de schouders.

Lieve zoontjes.. NOG EVEN EN DAN KOMEN WE JULLIE HALEN!!!!

HELLEPIE... nu wordt het echt spannend!

Toch een heel apart gevoel hoor, als je de paspoorten van hen ziet en dat er bij "naam" REITSMA staat. Dat is best wel even om van vol te schieten..

Tegelijkertijd geeft het ook een dubbel gevoel richting onze hele lieve vrienden.

Zij hebben helaas veel minder geluk in dit laatste stukje. We hopen natuurlijk dat ook zij heel erg snel positief nieuws krijgen. Liefst vandaag nog..

Nieuwsbericht..

EXMORRA - Bij een huis in Exmorra is grote schade aan het dak ontstaan. De schade is veroorzaakt door een plotselinge explosie van geluid. De enorme juichkreet van de bewoners leverde een dusdanig aantal decibellen op dat de dakpannen begonnen te rammelen en van het dak schoven. De explosie was in de wijde omtrek van het dorp te horen. Hoewel de bewoners aangetroffen werden in een vreemde staat van opperste verrukking zijn zij verder ongedeerd gebleven.


WIJ ZIJN UIT MOI!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Nu nog de paspoorten en de visums en dan kunnen we gaan!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

JOEPIEDEPOEPIE!!!!!!

Nog niet uit MOI..

Tot nu toe hebben we nog geen bericht dat we uit MOI zijn gekomen.

We zitten er dan nog wel geen drie maanden in, maar we zitten met smart te wachten op het verlossende telefoontje of mailtje.

En dat heeft een reden:

In Haiti staan namelijk de verkiezingen voor de deur. Deze zijn weliswaar in januari, maar als gevolg daar van mag er na de eerste week van december niet meer gereisd worden. En dat betekent dus geen kinderen ophalen tot na de verkiezingen...

Voor ons betekent dit dus concreet dat, als het nog een paar weken duurt voor we uit MOI komen, we dus precies in de periode van afreizen komen dat het niet mag.

En dat zou dus betekenen dat onze mannen niet voor de Kerst thuis zijn, maar dat het zo maar eens februari 2010 zou kunnen worden.

Daar moeten we toch echt niet aan denken..

Op zondag heeeeel vroeg uit de veren......

Vandaag is het zondag 13 september 2009. Vanmorgen vroeg kwam een stel, die we hebben leren kennen via de Yahoo-groep, met hun dochtertje terug uit Haiti. En als ik zeg vroeg, dan bedoel ik dus ook echt vroeg... Volgens de eerste vluchtgegevens zouden ze om 6.00 uur aankomen op Schiphol, maar gisteravond hadden we al gezien dat ze ongeveer een half uur eerder zouden landen. Dus vanochtend zaten we om ongeveer 4.15 uur in de auto om het bewuste paar met hun dochter te verwelkomen.

Vanuit de Yahoo-groep is het een beetje traditie geworden om de gezinnetjes die terug komen, en daarmee dus dit deel van de procedure afsluiten, met een groepje te verwelkomen op Schiphol. Dat is dan ook meteen een leuke gelegenheid om elkaar persoonlijk te leren kennen. Normaal gesproken gaat alles via de mail, en het is heel leuk om dan ook eens te zien wie er aan de andere kant van de computer zit...

Het stel wat vanmorgen aan kwam hebben we voor het eerst ontmoet tijdens het afreisgesprek. We zijn daarna met hun, en met nog een ander leuk stel, gaan lunchen en dat was erg gezellig. Voor ons was daarmee de keus om wel of niet naar Schiphol te gaan dan ook niet zo moeilijk..

Daarbij komt nog dat zij heel veel tijd en energie gestoken hebben in onder andere het meenemen van cadeautjes (meegegeven door wachtende ouders) voor andere kinderen en het maken van prachtige foto's van alle koters. Ook daarom van ons dus deze kleine tegenprestatie....

Wij waren, jammergenoeg, de enige van de groep...

Dit lag wel een beetje "in de lijn der verwachting" aangezien de rest van de "harde" (Schiphol)kern hele plausibele redenen had om niet aanwezig te kunnen zijn.

Het plezier was er niet minder om; het was een warm welkom en erg leuk om de hereniging te zien tussen de aanwezige gezinsleden. We hebben daarna nog gezellig met elkaar koffie gedronken. En als het leuk is gaat de tijd snel; het was bijna negen uur toen we ons huis binnen stapten.

Het afbreken van onze nachtrust op zo'n vroeg tijdstip is de moeite meer dan waard geweest; we hebben er volop van genoten. Het is heerlijk, en ook ontroerend, om te zien hoe zo'n lief klein meiske meteen zo liefdevol wordt opgenomen binnen een gezin, daar wordt je gewoon stil van....

Nieuwe foto's gekregen via de NAS

Het heeft even geduurd, maar we hebben eindelijk weer een paar foto's via "het officiele kanaal" gekregen.

En wat voor een foto's....

De foto van de beide heren bovenaan mijn weblog zat er onder andere ook bij. Wat ons zelf nogal opviel was hoe veel kleiner Clarel eigenlijk is ten opzichte van Schnaider. En dat terwijl er maar een jaar tussen zit qua leeftijd.. Gappig is wel dat Clarel het T-shirtje aan heeft wat hij van ons gekregen heeft. Puur toeval of....

Verder helaas geen foto's waar Clarel alleen op staat.

Wel een viertal foto's van Schnaider waren er bij. Eentje is echt helemaal geweldig.... Je ziet Schnaider die duidelijk niet gecharmeerd is van het nemen van foto's. Op deze foto kijkt hij werkelijk vreselijk woest in de lens. Of zoals mijn vader ongetwijfeld gezegd zou hebben als hij het gezien zou hebben: "We krije hjoed grif toetesop"...